14-11-08

opluchting

Vandaag op controle geweest. Eerst een hele rij onderzoeken en dan besloten om onder plaatseling verdoving het vocht onder het hartzakje weg te zuigen. Veel pijn deedt het niet. Gewoon als het wakker kwam had ik wat krampen maar de opluchting was dat de druk weg was.  Van sporten is de 1 ste jaren nog geen sprake dat hebben ze mij heel duidelijk gemaakt. Opdracht is kalm aan te doen en heel veel rusten, zware inspanningen moet ik zoveel mogelijk vermijden. Mocht naar huis op een voorwaard dat ik mij rustig houd en als ik koors krijg terug binnen tegaan. Dus toch iets van goeds nieuws, het ene zal mij wel raar doen om volledig niet te sporten.

18:14 Gepost door acke anja in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

Iedereen heeft zo een plekje ... een plaatsje waar hij of zij graag vertoeft....gewoon graag is ...!! Een plaats waar je graag naar toe gaat, omdat je er rust of juist energie vindt...een plaats waar je kunt nadenken of juist zonder nadenken lekker de tijd kunt laten passeren

Gepost door: mieke | 14-11-08

Gelukkig is het vocht nu weg. Veel sterkte tijdens het niet sporten en wie weet, als je ja goed rustig houdt dat je dan toch niet wat vroeger opnieuw mag herbeginnen.

Gepost door: Herman | 14-11-08

Goed dat je naar huis mocht gaan!!! Luister toch maar goed naar de doktoren hoor: rustig en voorzichtig zijn.

Gepost door: sandra | 14-11-08

Hopelijk... ...Is het allemaal vlug beter. Dat je thuis mag zijn is al héél wat. Veel rusten hé. Sterkte.
Gr. Natalie

Gepost door: natalie | 15-11-08

Een opluchting oef tis een hele opluchting , eerst en vooral nu aan je gezondheid denken , het sporten komt later wel terug en 1jaar op een mensen leven is nog zo lang niet ,geniet van de kindjes hun sport want voor hen ben je supporter nummer 1 , en hun mental coach ! daar zal je even veel volharding in hebben met hen te steunen , ik wens je heel veel beterschap ,knuffel xxx

Gepost door: Katrien | 15-11-08

sterkte Misschien is het inderdaad moeilijk om een jaar niet te sporten , maar de gezondheid gaat voort . Iedereen zou het daar moeilijk mee hebben , maar beter een jaartje op de tanden bijten en zien hoe het evolueert , dan er straks misschien niet meer zijn . Gelukkig heb je nog de kinderen , die je kunt begeleiden naar hun wedstrijden . Het kopje er niet bij neerleggen , je hebt nog tijd genoeg na dat jaartje om terug te lopen .

Gepost door: roadrunnerke | 15-11-08

Hou je goed Amai Anja als je zo iets leest wat je al meemaakte das zeker erger dan ergens pijn te hebben, ik was ook een jaar op de sukkel en als je dan eens denkt hoe snel dat die tijd is gegaan zal dat jaar ook vlug voorbij zijn,ja het belangrijkste is nu zeker doen wat de dokters zeggen.Verzorg je goed en laat het snel een jaartje verder zijn

Gepost door: Bart | 15-11-08

Kalm!!!!!!! Hou het vooral rustig nu en alles komt zeker en vast goed.

Gepost door: anita | 16-11-08

Zoals Katrien al zei; wat is een jaar in een mensenleven maar ik denk dat het voor ons gemakkelijk praten is als we zelf niet zoiets tegenkomen.
Veel rusten en volgend jaar zien we je beslist terug (maar stilletjesaan vanaf nul tot....)

Gepost door: Spencerwoman | 17-11-08

De commentaren zijn gesloten.